Log in

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

اقدامات مهندس ناظر قبل از تأیید کار ارجاع شده 

 

🔹پس از ارجاع اولیه کار، مهندس ناظر باید نسبت به شناخت عمومی پروژه از نظر عوامل محیطی و مهندسی اقدام نماید.

🔹پیشنهاد می‌گردد به منظور شناخت عمومی مناسب و بهتر، ناظر با مالک یا سازنده جلسه‌ای تحت عنوان جلسه هماهنگی برگزار نماید.


توصیه می‌گردد در این جلسه موارد زیر توسط ناظر مورد بررسی و ارزیابی قرار گیرند:

1- شناسایی سایت از لحاظ موقعیت و دسترسی در نقشه شهری.

2- بررسی ساختمان‌های مجاور شامل: کاربری، قدمت، تراز فونداسیون، نوع سیستم باربر، تعداد ساکنین، تعداد طبقات، چگونگی دسترسی مناسب و سریع جهت تخلیه در هنگام بروز حادثه، ایستایی ذاتی، فاصله نزدیکترین مراکز درمانی و آتش‌نشانی.

3- بررسی اطلاعات کلی ژئوتکنیکی شامل: جنس ظاهری خاک محل احداث، شیب و توپوگرافی زمین، سطح آب زیرزمینی و وجود قنات یا چشمه آب در اطراف، فاصله محل ملک از گسل شناخته شده، شناسایی چاه‌های فاضلاب، عمق گود، عمق خاک دستی و تاریخچه زمین‌شناسی.

4- بررسی اطلاعات کلی سازه‌ای شامل: تراز گودبرداری، کفایت نقشه‌ها و انطباق کلی نقشه سازه نگهبان، انطباق نقشه‌های سازه، معماری و تأسیسات با یکدیگر و با محل احداث، ارتفاع و طبقات ساختمان، نوع اسکلت و ...

5- بررسی کلی مخاطرات ذاتی پروژه شامل: ریسک قرارگیری در منطقه سیل گیر، نزدیکی پروژه به مکان‌هایی خاص و مهم نظیر ساختمان‌های با قابلیت اشتعال بالا، وجود استخر و مخازن ذخیره آب قدیمی، ساختمان‌های عمومی و پراهمیت، مکان‌هایی با پتانسیل رانش و روانگرایی، مناطق مستعد رمبندگی، وجود گسل و حریم آن.

6- بررسی تغییرات احتمالی اجرایی از سوی مالک یا سازنده در نقشه‌های مصوب پروژه.

7- ارزیابی توانایی کلی ارکان پروژه (مالک، مجری و طراح) با مروری بر سوابق.

8- مروری بر سوابق و مستندات پروژه در حوزه مهندسی و بررسی اجمالی برنامه زمان‌بندی اجرای پروژه و وجود منابع مالی مکفی در مراحل مختلف اجرای کار.


چند نکته قابل توجه:

1- در استان تهران بعد از ارجاع اولیه کار، ناظر مدت 36 ساعت به منظور انجام بررسی‌های فوق فرصت دارد.

2- در صورت عدم تأیید کار ارجاع شده، ناظران حقیقی به مدت 10 روز و ناظران حقوقی به مدت 2 هفته از صف ارجاع کار خارج می‌شوند.

3- هر مهندس تا 3 مرتبه در سال امکان عدم تأیید کارهای ارجاع شده در سامانه خدمات مهندسی را دارد.

 

 

 

قانون ماده ۳۵نظام مهندسی ساختمان: 


مسئولیت نظارت عالیه بر اجرای ضوابط و مقررات شهرسازی و مقررات ملی ساختمان در طراحی و اجرای تمامی ساختمانها و طرحهای شهرسازی و عمرانی شهری که اجرای ضوابط و مقررات مزبور در مورد آنها الزامی است. بر عهده وزارت مسکن و شهرسازی خواهد بود. به منظور اعمال این نظارت مراجع و اشخاص یاد شده در ماده 34 موظفند در صورت درخواست حسب مورد اطلاعات و نقشه های فنی لازم را در اختیار وزارت مسکن و شهرسازی قرار دهند و در صورتی که وزارت یاد شده به تخلفی برخورد نماید. با ذکر دلایل و مستندات دستور اصلاح یا جلوگیری از ادامه کار را به مهندس مسئول نظارت و مرجع صدور پروانه ساختمانی ذیربط ابلاغ نماید و تا رفع تخلف، موضوع قابل پیگیری است. در اجرای این وظیفه کلیه مراجع ذیربط موظف به همکاری میباشند.

تبصره ـ این ماده شامل طرحهای وزارتخانه و سایر دستگاه های دولتی که دارای مقررات خاص میباشند، نمی‌شود.

 

 

 

نگرشی کوتاه بر مسئولیت پیمانکار بر اساس آیین نامه حفاظتی کارگاه های ساختمانی

 

مواد مختلفی از آیین‌ نامه‌ حفاظتی‌ کارگاه‌های‌ ساختمانی که مشتمل بر ۹ فصل و ۳۲۴ ماده، به استناد مواد ۸۵ و ۸۶ قانون کار جمهوری اسلامی ایران در جلسه مورخ ۱۷/۲/۸۱ شورایعالی حفاظت فنی مورد بررسی نهایی و تایید قرار گرفته و در تاریخ ۹/۶/۱۳۸۱ به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی رسیده است، وظایف و تکالیفی را برای پیمانکاران و کارفرمایان در امور ساختمان معین نموده است. این آیین نامه در ماده ۴ آن، پیمانکار را مکلف به رعایت مقرراتی در زمینه ایمنی در پروژه های ساختمانی نموده است، این ماده مقرر می دارد : « هرگاه صاحب کار اجرای کلیه عملیات ساختمانی از ابتدا تا پایان کار را کلاً به یک پیمانکار محول نماید، پیمانکار مسؤول اجرای مقررات این آیین نامه در کارگاه خواهد بود».

از این ماده که به نوعی به مشمول قانون کار بودن پیمانکاران نیز اشاره می نماید، این مهم قابل برداشت است که کارگاه های ساختمانی به دلیل برخورداری از ارتفاع و…، از پر حادثه ترین مکان هایی است که پیمانکاران در آن فعالیت می کنند، چه آنکه حیطه فعالیت پیمانکار، تنها محدود به ساختمان بنا نمی شود.بند (د) از فصل اول آیین‌ نامه‌ حفاظتی‌ کارگاه‌های‌ ساختمانی در تعریف «کارفرما در کارگاه ساختمانی» می گوید : «کارفرما در کارگاه ساختمانی شخصی است حقیقی یا حقوقی که یک یا تعدادی کارگر را در کارگاه ساختمانی بر طبق مقررات قانون کار و به حساب خود به کار می گمارد اعم از اینکه پیمانکار اصلی، پیمانکار جزء و یا صاحب کار باشد».

ماده‌ ۵۶ این آیین نامه در مورد رعایت اصول نصب داربست در کارگاههای ساختمانی چنین می گوید: «برپا کردن‌، پیاده‌ کردن‌ و دادن‌ تغییرات‌ اساسی‌ در داربست‌ها باید تحت نظارت شخص ذیصلاح و به وسیله کارگرانی که در این گونه کارها تجربه کافی دارند انجام گیرد». حوادثی که دراثر نصب غیراصولی داربست رخ می دهد معمولاً منجر به فوت می شود و مسؤولیت این امر، با توجه به قوانین و مقرراتی که بیان شد قطعاً متوجه شخص پیمانکار خواهد بود. امروزه شرکت هایی تأسیس شده اند که بطور تخصصی فقط در زمینه نصب داربست فعالیت دارند و این امر در توجیه مسؤولیت پیمانکار در مواردی که حادثه ناشی از نصب غیر اصولی داربست باشد بسیار حائز اهمیت است.
ماده ۱۹۲ در مورد رعایت ایمنی درتخریب ساختمان مقرر کرده : «قبل‌ از اینکه‌ عملیات‌ تخریب‌ شروع‌ شود، باید بازدید دقیقی‌ از کلیه‌ قسمت‌های‌ ساختمان‌ در دست‌ تخریب‌ بعمل‌ آمده‌ و در صورت‌ وجود قسمت‌های‌ خطرناک‌ و قابل‌ ریزش‌، اقدامات‌ احتیاطی‌ از قبیل‌ نصب‌ شمع‌، سپر و حایل‌ و ستون‌های‌ موقتی‌ جهت‌ مهار آن‌ قسمت‌ها‌ بعمل‌ آید». ماده ۱۹۴نیز در همین راستا چنین مقرر کرده که: «منطقه‌ خطر در اطراف‌ ساختمان‌ در دست‌ تخریب‌ باید کاملاً محصور و علامات‌ خطر و هشدار دهنده‌ نصب‌ گردد و از ورود افراد غیرمسؤول‌ به‌ منطقه‌ محصور شده‌ جلوگیری‌ بعمل‌ آید».

در بخش اصول کلی گودبرداری و حفاری نیز در ماده ۲۳۹ آمده: «اگر در مجاورت‌ محل‌ گودبرداری‌ و حفاری‌ کارگرانی‌ مشغول‌ به‌ کار دیگری‌ باشند، باید اقدامات‌ احتیاطی‌ برای‌ ایمنی‌ آنان‌ به‌ عمل‌ آید».

ماده ۴۰ نیز درهمین بخش مقرر کرده: « دیواره‌های‌ هر گودبرداری‌ که‌ عمق‌ آن‌ بیش‌ از ۱۲۰ سانتیمتر بوده‌ و احتمال‌ خطر ریزش‌ وجود داشته‌ باشد، باید به‌ وسیله‌ نصب‌ شمع‌، سپر و مهارهای‌ محکم‌ و مناسب‌ حفاظت‌ گردد، مگر آنکه‌ دیواره‌ها دارای‌ شیب‌ مناسب‌ (کمتر از زاویه‌ پایدار شیب‌ خاکریزی‌) باشند».

باتوجه به اینکه رعایت مفاداین آیین نامه در امور ساختمان سازی برای پیمانکاران ضروری می باشد. پر واضح است که اگر در اثر عدم رعایت آنها ضرر و خسارتی متوجه کسی شود پیمانکار مسؤول جبران خسارات وارده می باشد. به همین جهت مستنبط از قانون‌ بیمه‌ اجباری‌ کارگران‌ ساختمانی مصوب‌ ۲۱/۸/۱۳۵۲ مجلس‌ شورای‌ ملی‌ با اصلاحیه‌ مورخ‌ ۱۷/۸/۱۳۷۹ مجلس‌ شورای‌ اسلامی‌؛ و قانون رفع موانع اجرایی قانون بیمه های اجتماعی کارگران ساختمانی و نحوه مجازات متخلفان مصوب ۹/۹/۱۳۹۱ مجلس شورای اسلامی.پیمانکاران مکلف و مجبور هستند کارگرانی را که در احداث ساختمان به کار می گمارند، در برابر حوادث احتمالی بیمه نمایند.

 

 

 

نکات اجرایی شبکه فاضلاب داخل ساختمان:

🔹کلیه لوله های فاضلاب ،ونت و آب باران از نوع PVCبا فشار کار bar6 می باشد.

🔸لوله های ونت تا ارتفاع 1/2 متر بالای بام ادامه یافته و بعد از نصب دو زانوئی 90 درجه (عصایی شکل) دهانه آن با توری گالوانیزه ریز پوشانده شود. جهت عصایی موافق جهت باد باشد.

🔹حداقل شیب لوله های فاضلاب افقی به قطر 4 اینچ یا کوچکتر برابر 2 درصد و حداقل شیب لوله های بزرگتر از 4 اینچ برابر 1 درصد می باشند.

🔸کلیه رایزر های فاضلاب در طبقه آخر به ونت تبدیل شده از بام خارج می گردند.

🔹کلیه کفشورها دارای سیفون می باشند.

🔸در تست لوله فاضلاب آزمایش با آب باید با فشار 6 متر ستون آب صورت گیرد.

 

 

 

 تخریب


 عملیات مقدماتی تخریب


ماده 192- قبل ازاینکه عملیات تخریب شروع شود، باید بازدید دقیقی از کلیه قسمتهای ساختمان در دست تخریب به عمل آمده و در صورت وجود قسمتهای خطرناک قابل ریزی ، اقدامات احتیاطی ازقبیل نصب شمع ، سپر، حائل و ستونهای موقتی جهت مهار آن قسمتها به عمل آید.
ماده 193- قبل از شروع کار جریان برق ، گاز، آب وسایر خدمات ماشبه با اطلاع و نظارت سامزانهای مربوطه به طور مطمئن قطع ودر صورت نیاز به برقراری موقت آنها، ای عمل نیز باید با موافقت و نظارت سازمانهای ذیربط و رعایت کلیه اختیاطات ومقررات ایمنی مربوطه انجام گردد.
ماده 194- منطقه خطر در اطراف ساختمان در دست تخریب باید کاملا" محصور و علامات خطر وهشدار دهنده نصب گردد واز ورودافراد غیر مسئول به منطقه محصور شده جلوگیری به عمل آید.
ماده 195- کلیه راههای ورود یوخروجی ساختمان در دست تخریب به جز راهی که برای عبور ومرور کارگران وافراد مسئول در نظر گرفته شده ، باید مسدود گردد.
ماده 197- کلیه شیشه های موجود در درها و پنجره ها باید قبل از شروع عملیات تخریب درآورده شده و در محل مناسبی انبارگردد.

بخش دم - اصول کلی تخریب
ماده 198- عملیاتتخریب باید از بالاترین قسمت یا طبقه شروع و به پائین ترین قسمت یا طبقه ختم گردد، مگر در موارد خاصی که تخیریب به طور یکجا و استفاده از مواد منفجره در فونداسیون واز راه دور با رعایت کلیه احتیاطات و مقررات ایمنی مربوطه وکسب مجوزهای لازم انجام و یا از طریق کشیدن با کابل و واژگون کردن و یا از طریق ضربه زدن با وزنه های در حال نوسان انجام شود.
ماده 199- د رمواردی که عمل تخریب از طریق کشش و واژگون کردن انجام می شود، باید از کابلها یفلزی محکم استفاده شده و کلیه کارگران و افراد مسیول در فاصله مناسب ومطمئن وکاملا" دور از منطقه خطر مستقر شوند.
ماده 200- در مواردی که از وزنه های در حال نوسان برای تخریب استفاده می شود، باید در اطراف محل اصابت وزنه ، میدان عملی به عرض 5/1 برابر ارتفاع ساختمان در نظر گرفته شود.
ماده 201- وزنه های در حال نوسان مذکور در ماده فوق باید به ترتیبی کنترل گردند که به جز ساختمان در دست تخریب به جای دیگر اصابت ننمایند.
ماده 202- از تخریب قسمتهائی از ساختمان که باعث تخریب و ریزش ناگهانی قسمتهای دیگر ساختمان گردد باید جلوگیری به عمل آید.
ماده 203- در پایان کار روزانه ، قسمتهای در دست تخریب نباید در شرایط ناپیداری که در برابر باد یا ارتعاشات ، آسیب پذیر باشند، رها گردند.
ماده 204- مصالح ومواد حاصل از تخریب هر قسمت یا طبقه باید به موقع به محال مناسبی منتقل گردد و از انباشته شدن آن به ترتیبی که مانع از انجام کار شده و یا استحکام طبقات پائین تررا به خطر اندازد، جلوگیری به عمل آید.
ماده 205- میخهای موجود در تیرها و تخته های حاصل از تخریب باید بلافاصله به داخل چوب فرو کوبیده و یا کشیده شوند.
ماده 206- در صورت لزوم ، جهت جلوگیر از پخش گرد و غبار ناشی از تخریب ، باید در فواصل زمانی مناسب قسمتهای در دست تخریب به وسیله آب فشان مرطوب گردد.
ماد207- کلیه پرتگاهها ودهانه های موجود در کف طبقات و سایر قمستها به استثناء دهانه هائی که برای حمل وانتقال مواد ومصالح حاصل از تخریب و یا لوازم کار مورد استفاده قرار می گیرند،باید به وسیله نرده یا حفاظهای مناسب محصور یا پوشانده شود.
ماده 208- در محوطه تخریب باید گذرگاههای مطمئنی برای عبور و مرور کارگران در نظر گرفته شود. این گذرگاهها باید روشن وفاقد هرگونه مانع باشد.
ماده 209- به استنثاء پلکانها، راهروها ونردبانها ودرهائی ک برای استفاده کارگران به کار می رود، باید کلیه راههای ارتباطی دیگر ساختمان در تمام مدت تخریب مسدود گردد.
ماده 210- در محلهای ورد وخروج کارگران به ساختمان مورد تخریب ، باید راهروها یسرپوشیده با حداقل سه متر طول وعرض نیم متر بش از عرض درب ورودی ساخته شود تا از سقوط مصالح بر روی آنان جلوگیری به عمل آید.
ماده 211- مصالح ساختمانی نباید به وسیله سقوط آزاد به خارج پرتاب شود، مگر آنکه پرتاب از داخل کانالهای چوبی یا فلزی انجام گیرد.
ماده 212- کانالهای چوبی یا فلزی که برای هدایت مصالح به خارج به کار می روند، چنانچه بیش از45 درجه شیب داشته باشند. باید از چهار طرف کاملا" مسدود باشند و به استناد دهانه هائی که برای ورود وخرج مصالح تعبیه گردیده است .
ماده 213- دهانه خارجی کانالهای چوبی یا فلزی باید مجهز به دریچه محکمی بوده و در هنگام کار به وسیله یک نفر کارگرمراقبت شود و در سایر مواقع درب آن مسدود باشد. همچنین در ابتدای کانالهای مزبور نیز باید تدابیر واحتیاطات لازم برای جلوگیری از سقوط اتفاقی کارگران به داخل دهانه ورودی به کاربرده شود.

 

 

 

انواع کاربری زمین براساس طرح های جامع و طرح تفصیلی شهری:


کاربری مسکونی :
کاربری مسکونی، در مورد بنایی صدق می­کند که برای سکونت است و افرادی در آن زندگی می کنند و یا در باره زمینی است که این پتانسیل را دارد.

این نوع از املاک نیز سه گونه اند :

▪️آپارتمان:
به تعدادی واحد مسکونی که در یک یا چند ساختمان واقع شده و از نظر راه پله ، ورودی اصلی و گاهی پارکینگ و حیاط ، مشترک هستند #آپارتمان می گوییم.

▪️ویلایی:
شامل ساختمانی یک یا چند طبقه که از نظر ورودی اصلی ، حیاط و هر نوع تأسیساتی مستقل بوده و با ساختمان دیگری مشترک نباشد می گردد.

▪️زمین مسکونی:
زمینی است که هنوز در آن ساخت و سازی صورت نگرفته اما مجوز ساخت واحد مسکونی برای آن از شهرداری، اخذ گردیده یا می توان برای آن چنین مجوزی از شهرداری دریافت نمود.


کاربری کشاورزی :
زمین های با این کاربری نیز بر دو نوعند: زمین زراعی و باغ.

▪️زمین زراعی:
زمینی را که در آن محصولات زود بازده ( یک یا نهایتاً دو ساله ) مثل گندم ، ذرت ، انواع صیفی و از این دست، کشت می شود را شامل می گردد.این نوع زمین ها اکثراً در روستاها یا شهرهایی که قبلاً روستا بوده و بعداً بزرگ شده و تبدیل به شهر شده اند ، وجود دارند.

▪️باغ:
در این نوع کاربری ( و تعریف ) به زمینی که دارای درخت ( اغلب میوه ) باشد باغ، گفته می­شود.گاهی واژه ی «مشجر» را نیز می بینید یا می شنوید که به معنای«دارای درخت» است ( زمین مشجر= زمین دارای درخت ) که در همین مورد، قابل ذکرند.

کاربری اداری – دولتی :
شامل موسسات ، ارتش ، وزارتخانه‌ها ، نهادها ، شهرداری‌ها‌ و...

کاربری تجاری :
در این نوع کاربری ، انواع مغازه ها ، رستوران ها ، عمده فروشی ها و دفاتر خدماتی ( مثلاً آژانس های مسافرتی و شبیه آنها ) مد نظر می باشند. البته مسئله ی مهم، دارا بودن مجوز تجاری برای یک ملک است وگرنه صرف وجود یک دفتر خدماتی در جایی را نمی­توان دارا بودن کاربری تجاری برای آن ملک به حساب آورد.

کاربری صنعتی:
در برگیرنده هر نوع زمین یا ساختمانی که مجوز هرگونه فعالیت صنعتی اعم از تولید، انبار و یا توزیع را داشته باشد از قبیل کارخانجات، تعمیرگاهها و کارگاه های تولیدی ، می شود.این نوع از املاک اکثراً در شهرک های صنعتی و یا مناطق خارج شهرها قرار دارند.حتی اگر بر اثر گسترش شهر، چنین ملکی داخل آن واقع گردد، معمولاً توسط دستگاههای مسئول و ذیربط، حکم انتقال آن به خارج شهر داده می­شود.
کاربری خدماتی :
کاربری خدماتی، نوعی از کاربری های انتفاعی است.یعنی مثل کاربری تجاری، شما از آن کسب درآمد می­کنید.با این تفاوت که چون این فعالیت عام المنفعه است ، شهرداری ها-یا دیگر متولیان امر-بابت آن پولی از شما نمی­گیرند.اما اگر شما روزی تصمیم به تغییر کاربری بگیرید ، باید هزینه های تبدیل کاربری را بپردازید.از نمونه های کاربریخدماتی می­توان «گرمابه های عمومی» را نام برد.

کاربری معدن :
این نوع کاربری برای زمینی ، منظور می­شود که در خود ماده ای با ارزش و قابل استخراج، داشته باشد.انواع فلزات، سنگ های قیمتی و ساختمانی و همچنین خاک های قابل استفاده در کارهای صنعتی یا ساختمانی و یا قابل استفاده در کارهای صنعتی یا ساختمانی و یا قابل تبدیل به یک محصول با استفاده از یک روند فرآوری، همگی جزو معادن محسوب میشوند. پس از حصول اطمینان از وجود ماده ای قابل استحصال در زمین ، ملک باید به عنوان معدن به ثبت برسد. در غیر این صورت صاحب ملک اجازه ی برداشت از آن را نخواهد داشت.اگر کسی در زمینی بدون مالک، یک معدن کشف کرده و به ثبت برساند، مالک آن زمین می­شود.

کاربری ورزشی :
شامل استاديوم هاي ورزشي ، زمين هاي بازي ، باشگاه هاي ورزشي و ...

کاربری پاركينگ :
شامل پاركينگ هاي طبقاتي و پارکینگ های در سطح مي باشد.

کاربری حمل و نقل :
شامل ترمینال اتوبوس ، ایستگاه‌های مترو ، پايانه ها ، فرودگاه ها ، راه‌آهن و ... مي باشد .

کاربری آموزشي :
شامل مهد كودك ، كودكستان ، دبستان ، دبيرستان و دانشگاه مي باشد

کاربری فضای سبز :
شامل پارک ،‌ پارک کودک ، فضای سبز ،‌ رفوژ سبز خیابان ها ، میادین و کمربند سبز شهری

کاربری فرهنگي - مذهبي :
شامل كتابخانه ، سينما ، تئاتر ، مسجد ، حسينيه ، گورستان و ...

کاربری بهداشتي – درماني :
شامل بيمارستان ، درمانگاه ، كلينيك و ...

کاربری خدمات شهري :
شامل مراكز زباله ، آتش نشاني ، دفتر پست ، كلانتري ، نواحي شهرداري و ...

 کاربری تجهيزات شهري :
شامل آب ، برق ، گاز ، تلفن ، فاضلاب شهري و ساير تاسيسات زيربنايي شهري است.


فاقد کاربری:
اراضی که فاقد هرگونه کاربری هستند یا بعنوان ذخیره های شهری در نظر گرفته شده اند و یا هنوز طبق برنامه طرح جامع، آزاد سازی و طرح تفصیلی ندارند.

 

 

 

                                                                      فرآیند صدور پایانکار ساختمان

 

photo 2017 08 17 10 36 14

 

 

                                                                      فرآیند صدور پروانه ساختمان

 

photo 2017 08 17 10 36 09 

 

 

 

 

آشنایی با ماده 100 قانون شهرداری ها:

 

ماده 100-الحاقی( 27/11/1345)مالکین اراضی و املاک واقع در محدوده شهر یا حریم آن باید قبل از هر اقدام عمرانی یا تفکیک اراضی و شروع ساختمان از شهرداری پروانه اخذ نمایند.

شهرداری می تواند از عملیات ساختمانی ساختمان های بدون پروانه یا مخالف مفاد پروانه به وسیله مأمورین خود اعم از آنکه ساختمان در زمین محصور یا غیر محصور واقع باشد، جلوگیری نماید.

تبصره 1 ماده 100-(مصوب 27/11/1345و اصلاحی 17/5/1352 روزنامه رسمی شماره 6451مورخ 26/1/1346 و شماره 8338 مورخ 12/6/1352 )در موارد مذکور فوق که از لحاظ اصول شهرسازی یا فنی یا بهداشتی قلع تأسیسات و بناهای خلاف مشخصات مندرج در پروانه ضرورت داشته باشد یا بدون پروانه شهرداری ،ساختمان احداث یا شروع به احداث شده باشد به تقاضای شهرداری موضوع در کمیسیونی مرکب از نماینده وزارت کشور به انتخاب وزیر کشور و یکی از قضات دادگستری به انتخاب وزیر دادگستری و یکی از اعضای انجمن شهر به انتخاب انجمن مطرح می شود.

کمیسیون پس از وصول پرونده به ذینفع اعلام می نماید که ظرف ده روز توضیحات خود را کتباً ارسال دارد پس از انقضاء مدت مذکور کمیسیون مکلف است موضوع را با حضور نماینده شهرداری که بدون حق رأی برای ادای توضیح شرکت می کند ظرف مدت یکماه تصمیم مقتضی بر حسب مورد اتخاذ کند.

در مواردی که شهرداری از ادامه ساختمان بدون پروانه یا مخالف مفاد پروانه جلوگیری می کند مکلف است حداکثر ظرف یک هفته از تاریخ جلوگیری موضوع را در کمیسیون مذکور مطرح نماید،در غیر این صورت کمیسیون به تقاضای ذینفع به موضوع رسیدگی خواهد کرد .

در صورتی که تصمیم کمیسیون بر قلع تمام یا قسمتی از بنا باشد مهلت مناسبی که نباید از دو ماه تجاوز کند،تعیین می نماید.

شهرداری مکلف است تصمیم مزبور را به مالک ابلاغ کند.هرگاه مالک در مهلت مقرر اقدام به قلع بنا ننماید ،شهرداری رأساً اقدام کرده و هزینه آن را طبق مقررات آئین نامه اجرای وصول عوارض از مالک دریافت خواهد نمود.

آشنایی با ماده 100 قانون شهرداری ها:

ماده 100-الحاقی( 27/11/1345)مالکین اراضی و املاک واقع در محدوده شهر یا حریم آن باید قبل از هر اقدام عمرانی یا تفکیک اراضی و شروع ساختمان از شهرداری پروانه اخذ نمایند.

شهرداری می تواند از عملیات ساختمانی ساختمان های بدون پروانه یا مخالف مفاد پروانه به وسیله مأمورین خود اعم از آنکه ساختمان در زمین محصور یا غیر محصور واقع باشد، جلوگیری نماید.

تبصره 1 ماده 100-(مصوب 27/11/1345و اصلاحی 17/5/1352 روزنامه رسمی شماره 6451مورخ 26/1/1346 و شماره 8338 مورخ 12/6/1352 )در موارد مذکور فوق که از لحاظ اصول شهرسازی یا فنی یا بهداشتی قلع تأسیسات و بناهای خلاف مشخصات مندرج در پروانه ضرورت داشته باشد یا بدون پروانه شهرداری ،ساختمان احداث یا شروع به احداث شده باشد به تقاضای شهرداری موضوع در کمیسیونی مرکب از نماینده وزارت کشور به انتخاب وزیر کشور و یکی از قضات دادگستری به انتخاب وزیر دادگستری و یکی از اعضای انجمن شهر به انتخاب انجمن مطرح می شود.

کمیسیون پس از وصول پرونده به ذینفع اعلام می نماید که ظرف ده روز توضیحات خود را کتباً ارسال دارد پس از انقضاء مدت مذکور کمیسیون مکلف است موضوع را با حضور نماینده شهرداری که بدون حق رأی برای ادای توضیح شرکت می کند ظرف مدت یکماه تصمیم مقتضی بر حسب مورد اتخاذ کند.

در مواردی که شهرداری از ادامه ساختمان بدون پروانه یا مخالف مفاد پروانه جلوگیری می کند مکلف است حداکثر ظرف یک هفته از تاریخ جلوگیری موضوع را در کمیسیون مذکور مطرح نماید،در غیر این صورت کمیسیون به تقاضای ذینفع به موضوع رسیدگی خواهد کرد .

در صورتی که تصمیم کمیسیون بر قلع تمام یا قسمتی از بنا باشد مهلت مناسبی که نباید از دو ماه تجاوز کند،تعیین می نماید.

شهرداری مکلف است تصمیم مزبور را به مالک ابلاغ کند.هرگاه مالک در مهلت مقرر اقدام به قلع بنا ننماید ،شهرداری رأساً اقدام کرده و هزینه آن را طبق مقررات آئین نامه اجرای وصول عوارض از مالک دریافت خواهد نمود.

تبصره 2 ماده 100 –(الحاقی 27/11/1345/روزنامه رسمی شماره 645مورخ26/1/1346و اصلاحی 27/6/1358 /شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران /روزنامه رسمی شماره 10088 مورخ19/7/1358)در مورد اضافه بنا زائد بر مساحت زیر بنای مندرج در پروانه ساختمانی واقع در حوزه استفاده از اراضی مسکونی کمیسیون می تواند در صورت عدم ضرورت قلع اضافه بنا با توجه به موقعیت ملک از نظر مکانی(در برخی خیابانهای اصلی یا خیابانهای فرعی و یا کوچه بن باز یا بن بست)رأی به اخذ جریمه ای که متناسب با نوع استفاده از فضای ایجاد شده و نوع ساختمان از نظر مصالح مصرفی باشد،تعیین و شهرداری مکلف است بر اساس آن نسبت به وصول جریمه اقدام نماید.

 

 

 

نحوه برخورد با خرابی لوله های آپارتمانها

 

1)بعضی تصور می کنند ایجاد خرابی در لوله های هر واحد آپارتمان اعم از لوله آب، فاضلاب، برق، تلفن، گاز و حرارت مرکزی و ....(به استثنای شیرالات مانند اینها) به دلیل این که لوله ها در جدار کف یا دیوار آپارتمان قرار دارند مربوط به همان واحد است و مالک آن واحد مسوول تامین هزینه برای مرمت و تعمیر آنهاست.در حالیکه چنین تصوری اشتباه است.

طبق بند ب ماده 4 آیین نامه قانون تملک آپارتمان ها، آن لوله های آب و فاضلاب جزء قسمت های مشترک ساختمان محسوب می شود و در صورت وقوع حادثه فوق، مسوولیت تعمیر خرابی آن به عهده مدیر ساختمان و هزینه آن از صندوق ساختمان پرداخت خواهد شد.


2)گاهی در اثر ترکیدن لوله آب و سرایت رطوبت به طبقه زیرین باعث ایجاد خسارت می شود که در این مورد باید تشخیص داد آیا این امر مستند به فعل مالک یا متصرف طبقه فوقانی است ؟ مثلا در اثر باز ماندن شیر آب و نشت آب باعث بروز این اتفاق شده است یا اینکه ناشی از پوسیدگی لوله هاست.

چنانچه سرایت رطوبت ناشی از فعل مالک یا متصرف طبقه بالایی باشد،هر چند لوله های آب و فاضلاب جزء مشترکات ساختمان محسوب می شود، آن مالک یا متصرف مسوول جبران خسارت است.

در صورتی که بروز حادثه و خسارت بدون اراده مالک یا متصرف طبقه بالایی بوده چون مالک طبقه فوقانی نه سهل انگاری نموده ونه قصد وارد کردن خسارت به طبقه تحتانی را داشته است بنابراین مدیر ساختمان مسوول تعمیر لوله آب یا فاضلاب بوده و باید جبران خسارت وارده به طبقه زیرین را بنماید.

 

 

 

 

 

Searching in site

Subscribe to newsletter

Avand in social webs

 socials icons in  socials icons facebook  socials icons insta socials icons tel